Meet the Other

Een tijdje terug verscheen er op Facebook een oproep vanuit Meet the Other, waarin werd gevraagd of er mensen waren die een workshop zouden kunnen aanbieden tijdens het door hun georganiseerde festival. Meet the Other is een festival waarin verschillende culturen worden samengebracht. Volgens Meet The Other draait dit festival niet alleen om het ontmoeten van de ander. Het ontmoeten van de ander begint immers bij het leren kennen van jezelf. Wij als creatief therapeuten werden hier erg nieuwsgierig van en hebben gereageerd op deze oproep. Samen met de organisatie van Meet the Other werd een ontmoeting in Utrecht gepland, waarin we met warme thee en koffie kennis maakten met het team. Er was wederzijds enthousiasme over deze samenwerking, waarin wij een creatieve workshop zouden aanbieden binnen het festival. Een creatieve workshop waarin verbinding maken met elkaar centraal zou staan.

Het festival vond plaats op zondag 18 december, in een buurthuis in Utrecht. Een locatie waar veel mensen rondwandelden; vluchtelingen en Nederlanders. Nadat we ons aan hadden gemeld bij de balie, werden we naar onze ruimte geleid. Na het drinken van thee uit plastic bekertjes, het schuiven met tafels en het doorhakken van een aantal knopen waren we er helemaal klaar voor. Langzaam druppelden de eerste deelnemers binnen en namen plaats. Een kwartiertje later zat onze ruimte vol. Vol met allemaal verschillende mensen. Mensen die wel Nederlands spraken, maar er zaten er ook een paar tussen die er moeite mee hadden. Het was mooi om te zien dat iedereen elkaar hielp, er heerste een prettige sfeer. Binnen deze sfeer begonnen we met de uitleg van onze warming up: de doorgeef-tekening. In deze opdracht is het de bedoeling dat er goed wordt gekeken naar elkaar, dat er aandacht is voor elkaar. Iedereen zat rond de tafel en kreeg een groot wit vel papier en een krijtje. Er werd één leider aangewezen. Deze begon met tekenen op het papier. De persoon links van hem kopieert deze vormen en ga zo door. Deze leider neemt een aantal minuten de leiding. Ilse en ik liepen om de groep heen en uiteindelijk tikte Ilse iemand anders op zijn schouder. Deze aangetikte persoon was vanaf nu de leider. Hierdoor veranderen de vormen. De groep had dit snel door en aan het eind van de warming-up had iedereen een tekening die op elkaar leken.

Na de warming-up en de bespreking hiervan werd de tweede opdracht uitgelegd. Er werd de deelnemers gevraagd om een huis te ontwerpen. Hoe ziet jouw huis er uit? Heeft deze veel kamers? Of juist weinig? Heeft deze een groot of klein dak? De deelnemers gingen hier mee aan de slag en er verschenen allerlei verschillende soorten huizen. Grote huizen, kleine huizen, huizen met veel ramen, huizen waarin er sprake was van veel details. Het was mooi om te zien hoeveel tijd en energie er in deze huizen werd gestopt. Na een tijdje had iedereen een eigen huis ontworpen. Op een groot schoolbord hadden Ilse en ik drie grote vellen papier geplakt. Deze vellen papier waren de ondergrond van het dorp wat gebouwd mocht worden door de deelnemers. Dit was de volgende opdracht: bouw met elkaar een dorp. In eerste instantie werd hier wat voorzichtig op gereageerd en voorzichtig schuifelden een aantal deelnemers naar het schoolbord. De groepsdynamiek hierin was erg interessant. Er waren deelnemers die de leiding namen, deelnemers die volgden en deelnemers die eerst even de kat uit de boom keken. Uiteindelijk verscheen er op het schoolbord een groot dorp, alle huizen waren opgehangen. Met elkaar keken we naar het dorp en werd de vraag gesteld: zijn jullie tevreden met hoe jullie dorp er nu uit ziet? Voorzichtig schudden een aantal deelnemers hun hoofd, waarop Ilse de volgende opdracht gaf: kijk of jullie in overleg met elkaar een dorp kunnen bouwen waar iedereen tevreden mee is. Voorzichtig kwam er overleg op gang en werd er met elkaar gekeken naar de verschillende mogelijkheden. Uiteindelijk werden er een aantal huizen verschoven en werd er overeenstemmend geknikt: het dorp was goedgekeurd. Met elkaar keken we naar het dorp. Ik stelde de vraag: is er nog iets wat jullie missen binnen dit dorp? Er kwamen twee suggesties: een park en een supermarkt. In twee kleine groepjes werden er het park en de supermarkt ontworpen. Deze werden opnieuw meegenomen naar het dorp en met elkaar werden er geschikte plekken gezocht. Het dorp was af, iedereen was tevreden en het dorp kreeg een naam: Meto, een afkorting van Meet the Other. Er werden foto’s gemaakt met telefoontjes van het dorp en de huizen en met een tevreden gevoel sloten wij de eerste workshop af.

Een kwartiertje later begon de tweede workshop en kwamen er nieuwe mensen onze ruimte binnen lopen. Opvallend was dat er binnen deze groep, die een stuk kleiner was dan de andere, een hele andere sfeer heerste. De groep was meer terughoudend en opvallend was de taalbarrière die er binnen deze groep ontstond. De ene helft sprak Nederlands/Engels en de andere helft had hier zichtbaar moeite mee. Dit viel ons meteen op toen we begonnen met de uitleg van de warming-up. De opdracht werd gedaan, maar er werd weinig tot geen contact gemaakt en daardoor ontstonden er twee totaal verschillende tekeningen. Aan de hand van deze observatie braken we de warming-up opdracht af en bedachten een nieuwe werkvorm om even helemaal los te komen. Iedereen kreeg een krijtje en de bedoeling was om eens flink te krassen op papier. Dit werkte! Een aantal deelnemers gingen staan aan de tafel en er werd gekrast over het papier. Hierdoor kwamen de deelnemers losser, waardoor ze de tweede opdracht in konden stappen: het ontwerpen van het huis. Ook in deze groep werd dit mooi opgepakt en werden er allerlei soorten huizen ontworpen. Na het ontwerpen van deze huizen kreeg ook deze groep de opdracht om deze huizen in een dorp te plaatsen. Dit verliep vrij snel. De huizen werden op de ondergrond geplakt en de deelnemers knikten tevreden. Toen de vraag werd gesteld of men tevreden was met het dorp, werden er een aantal kleine aanpassingen gemaakt. Zo werden er wegen bij getekend en auto’s toegevoegd. Na deze toevoegingen was de groep al snel klaar met het dorp, genaamd Damascino: een plek om te spelen en plezier te hebben.
Een totaal andere groep mensen, een totaal andere benadering en uiteindelijk een totaal ander dorp.

Het aanbieden van deze workshop was voor ons beiden een nieuwe uitdaging, waar we veel energie uit hebben gehaald. Meet the Other heeft voor zowel ons als voor de deelnemers nieuwe deuren geopend om contact te maken. Zowel met mensen uit je eigen cultuur als met mensen uit een vreemde cultuur. Een nieuwe blik op een nieuwe wereld.